آرتین عسل بابا

وقتي در آغوش زمين قرار گرفتي ، هدفي جز پرواز نخواهي داشت ، دير يا زود همه ي مان پرواز خواهيم كرد ، پرواززي به ابديت ، پروازي به عمق عشق و پروازي به كرانه هاي حقيقت. چشم هاي اشك بارم را به سوي عزيزت ميفرستم ، باشد كه عشق هستي ، قلب عاشقت را تسكين ببخشد...... و این بار این پدربزرگ بود که باید ما را تنها می گذاشت ...

بابا جون دوست نداشتم این پست رو تو وبلاگت بزارم ولی احساس کردم که واقعا جاش تو زندگمیمون و وبلاگت خالیه 30 فروردین 1392 خبردرگذشت عمه عزیزم چنان سنگین و جانسوز است که به دشواری به باور می‌نشیند، ولی در برابر تقدیر حضرت پروردگار چاره‌ای جز تسلیم و رضا نیست خداوند قرین رحمتش فرماید به قول عمه : سویی شیرین خداحافظ ...